Alemler yaratıldı hürmetine Efendim
Melek insan hayrandır sünnetine Efendim
Sen habib-i hüdasın, mislin ve benzerin yok
Ne kadar şefkatlisin ümmetine Efendim
Adalet ve hürriyet seninle kemal buldu
Bir kıl dahi geçmedi zimmetine Efendim
Nice gözler vardır ki daha dünyada erdi
Gül cemalini görmek nimetine Efendim
Padişahlar kölendir, benim aklım ermiyor
Senden uzak insanın cinnetine Efendim
Alemde Bilal olmak herkesin kârı değil
Aklı olanlar koşar minnetine Efendim
Yüzün gülzar-ı cennet, nazarın kalbe şifa
Sensin tabib beÅŸerin illetine Efendim
Yüce Allah katında şanın o kadar büyük
Gönderildin İbrahim ümmetine efendim
Kimki seni tanımaz sana bende olmazsa
Bir nihayet yok onun zilletine efendim
Alemlere rahmetsin müjdelerle geldin sen
Güvercin kanat gerdi hicretine efendim
Vasfından aciz diller hiç bir söz kafi değil
Şanına şerefine izzetine efendim
Hep gıpta etmekteyim seni gören o gözler
Nasıl doydu vuslatına lezzetine efendim
Sendeki güzel sabrı hiç kimseler bilmedi
Gülüp geçtin kavminin hiddetine efendim
Şu Necati hakirin derdi başından aşkın
Dayanamaz hasretin hiddetine efendim
Taif’te ve Uhud’da bir lahza sarsılmadın
Hep güvendin Allah’ın kudretine efendim
Gönlün göklerden geniş ay nuruna pervane
Cebrail vezir senin devletine efendim
Aşkına yanan kula artık mahzun olmak yok
Garkeder Hazreti Hak rahmetine efendim
Seni bilmeyen kişi şu büyülü dünyanın
Niye katlanır bilmem zahmetine efendim
Nebiler sana müştak yarın bu güzel ümmet
KuÅŸlar gibi koÅŸacak Ahmedine efendim
